من تو را باور دارم
`•.¸.•´ من در این تاریکی فکر یک بره ی روشن هستم که بیاید و علف خستگی ام را بچرد`•.¸.•´
آهای زمین یه لحظه تــو نفس نزن ! نچــــرخ تا آروم بگیره یه آدم شکسته تن پی نوشت : به من هیچ اعتمادی نیست . اگه حس کردی که احساس قشنگ عشق من به تو کم اومد اگه قصه ی من و تو ، تو میون راه سر اومد اگه رفتی اگه سرنوشت اشکامو ندیدی من به نقطه سر خط تو به سرنوشت تازه ای رسیدی پ ن : فقط داد زدن ، نذاشتن بعد یکسال این بغض لعنتی بالا بیاد پ ن: ساده و بی تفاوت از هــــــر کسی می شه رد شد ؟ ! هر روز من است که تهمت تکرار می کشد . . . پ ن :من پاره پاره ام پ ن :از پاییزم هم مثل تو بیزارم پ ن :تا حالا شده به حماقت دیگران حسودیت بشه ؟ حس من الان همینه دیگر جا نیست قلب ات پر از اندوه است می ترسی _ به تو بگویم _ تو از زنده گی می ترسی از مرگ بیش از زنده گی از عشق بیش از هر دو می ترسی به تاریکی نگاه می کنی از وحشت می لرزی و مرا در کنار خود از یاد می بری . . پ ن : اخر یه شب این گریه ها سوی چشامو میبره ! پ ن : کاش از یاد رفتنی باشم . برای آرامشی که من دنبالش می گردم,باید خیلی چیزها رو از دست داد.یادته وقتی بهت گفتم که من مثل عروسکی می مونم که از دور قشنگ خوشگله است بهش نزدیک که می شی و بهش دست می زنی می شکنه و خرده شیشه هاش دادتو در می یاره نه؟ فکر می کنم برای اینکه این اتفاق نیفته فقط باید تنها باشه.باید خودم تنهای تنها باشم. تو هم همونی باشی که هستی,که فکر می کنی,که دوست داری... اینطوری می تونیم بفهمیم حداکثرمون کجاست پی نوشت :دلم می خواد خواب باشم و یکی نازمو بکشه و موهامو ناز کنه و به زور بیدارم کنه زندگی من شده فروغ یه روزایی چقدر حال می کردم با خوندنش اما حالا عُقم می گیره . . قدم های اخر و اهسته تر بردار واسه من کابوس دیدار پی نوشت : من تمام خنده هایم را گریه هایم را تمام خاطراتم را از زمین و فضا پس می خواهم پی نوشت : حرف زدن کار من نیست من می نویسم .این که تاثیر کدومشون بر اون یکی بیشتره برام اهمیتی نداره.اگر چه برای نزدیکام سخن گوی خوبی بودم و البته شنونده خوب تری نیلوفر شبنم زده ی ساحل رودم کس جامه نپوشد ز دیبای کبودم بر اتش من ریخته خاکستر ایام دیگر ندهد کس خبر از بود و نبودم بی چنگی خود چنگم ، بی نایی خود نای در پرده ی خاموشی دل خفته سرودم چون غنچه ی نشکفته ، به عالم نظرم نیست نرگس نشدم ، چشم تمنا نگشودم در خود زده ام دست ، سبو رهبریم کرد وز خود شده ام مست ، ز می پند شنودم چون عودم و خود سوختنم رونق بزم است چون شاخه ی تر کس نشد ازرده ی دودم حیرت زده ی از دیدن نایاری یاران چون روزنه شد چشم سراپای وجودم بی بهره ز ره پویی خود ، هر شبه چون مهر در بستری از خون دل خویش غنودم دیوانه شده دشت سخن از پرتو شعرم رشک مَه گردونم ازین نقره که سودم پ ن : این روزها یه جور ناجوری ام پ ن : ترجیح دادم برم اون طرف پیش بقیه هپروتی ها پ ن : الان فقط یه میله اهنی بلند میخوام با یه عالمه شیشه پ ن : پس شتاب نور کجاست ؟ ! ؟ پ ن : کوبه های نبض من از شمار خسته شد چه می گويد با من چشمان زيبای تو ؟ چه می کند با من دستان پُر مِهرِ تو ؟ خوشا به حالِ نسيم که می نوازد بی مها با ، هر دَم چهره ات را خوشا به حالِ آب که می گيرد به يکباره ، در بَر پيکرت را خوشا به حالِ آفتاب که می سوزاند دَمادَم ، تا عمقِ جانت را خوشا به حالِ کاغذ ، مداد ، دفتر ، کتاب خوشا به حالِ خواب ، رويا ، آرزو ، آينده امشب چه غريبم در اين دِنجِ تنهايی من مانده ام و درد و چشمان تَر پ ن :دلم کرده امشب هوای شراب پ ن :گُمان مَبَر در برودت این بادهـــــــــــــا خواهم بُریـــــــــد 





که به لب هایم ختم می شود
و من
دست هایم را با اندوه می بوسم
و صورتم داغ می شود
خونٍ گرم من
از وسط استخوان هایم بخار می شود
و من نگاه تو را به ناگهان می بینم
نگاهت نگران ولرزان است
و من دستت را می گیرم
نگران خرد شدن استخوان هایت نیستم
چون می دانم
استخوان های من زودتر از تو خرد خواهند شد
و من نگران نگاه تو ام
درمانده
نمی توانم، نمی توانم
و شکاف صورتم تمام بدنم را فرا می گیرد
و من خرد می شوم

همین
لذت خورد شدن اش رو میخوام و اون صدای. ...لعنتی رو

| Design By : Night Skin |


